Solo Ibiza
Het strand van S’Estanyol is een van de eerste naaktstranden van Ibiza die ik heb bezocht, als zwemmer, visser en duiker. Dat is inmiddels tien jaar geleden. Nu leg ik opnieuw vast dat het bestaat, en vooral hoe het veranderd is. Wat eerst een strand was met een heel typische strandtent, is nu uitgegroeid tot een complete chill-outbar waar mensen allerlei cocktails drinken en zich naast het strand laten masseren. Gelukkig is alleen de sfeer op het strand veranderd. De armen van de baai en de zeebodem zijn nog ongerept. Een echt genot voor natuurliefhebbers.
Op weg naar het strand van S’Estanyol.
Even ter oriëntatie: het strand van S’Estanyol ligt aan de kust van Santa Eulalia del Río. Dat is de oostkust van Ibiza, dus je rijdt via de rondweg om de stad richting de weg naar Santa Eulalia. Voordat je die weg neemt, kom je de afslag naar het dorp Jesús tegen. Je kunt daar stoppen en de kerk bezoeken, een van de oudste van het eiland. Via dezelfde afslag die naar de kerk leidt, rijd je verder. Vanaf hier wordt het wel lastiger. Meteen na het dorp sla je linksaf en rijd je door tot je …!!!een steen!!! tegenkomt. Daarop staat de weg aangegeven die je naar het strand van S’Estanyol brengt. Een onverharde weg tussen de pijnbomen die eindigt in een steile afdaling.
Als het geregend heeft, is deze weg vaak in slechte staat door de stroompjes die zich dan vormen. Wees hoe dan ook voorzichtig. Onder aan de afdaling ligt een grote parkeerplaats, vlak bij het strand van S’Estanyol.
Wat je in dit kleine hoekje vindt.
Naast de chill-outbar en de massageplek die we al noemden, vind je hier een klein strand van zo’n zestig meter lang, met aan weerszijden een rotsachtig stuk kust. De linkerkant kun je te voet volgen tot aan het uiteinde van de baai. Deze plek is perfect om te vissen. Hij ligt een paar meter boven de zee en wordt lager naarmate je de punt van de baai nadert. Sommige naturisten gebruiken dit stuk om rustig in de avondzon te liggen, want het is er vrij eenzaam.
Aan de rechterkant wordt het wat lastiger. In het begin zie je een paar botenhellingen, maar al snel wordt de kust onbegaanbaar.
De zeebodem loopt zacht af tot het einde van de baai. Veel zeedieren voelen zich hier helemaal thuis, waaronder octopussen en murenen. Pas op voor die laatste. Ongerepte baaien hebben een spectaculaire zeebodem vol leven. De meeste vissoorten zijn klein, maar murenen trekken zich niets aan van die ongeschreven wet en kunnen flink groot worden.
Tot slot nog een woord over de schoonheid van het buitenste deel van de baai. Hier wordt het water flink dieper en in een van de kuilen onthult een uitstekende rots een ware tuin vol verschillende vissoorten. Een echt schouwspel voor het oog, en voor liefhebbers van duiken.
Kortom, het strand van S’Estanyol is een unieke, bijna wilde plek die door de jaren heen een geliefde bestemming is geworden voor wie houdt van rust, natuur en totale ontspanning.