Solo Ibiza
Het is grappig hoe je soms, als je de letterlijke vertaling van de naam van een strand of baai bekijkt, al ontdekt hoe het eruitziet. Het strand van Es Codolar is daar een duidelijk voorbeeld van. Een ‘codol’ is zoiets als een rond geslepen kiezelsteen. En dat is precies wat je op het strand van Es Codolar vindt: ronde kiezels waar iedereen zand verwacht. Toch went het al snel om je handdoek op deze stenen deken uit te spreiden, en ga je het geluid van de zee over duizenden kleine steentjes waarderen. Een constant geruis, en een van de mooiste stranden van Ibiza.
Hoe kom je bij het strand van Es Codolar op Ibiza?
Afhankelijk van wat je zoekt, kun je twee routes nemen. De eerste gaat via de weg langs de zoutpannen, waar een afslag je naar het uiteinde brengt dat het dichtst bij het Natuurpark Ses Salines ligt. Dit punt staat erom bekend dat er aan dit uiteinde een behoorlijk chique strandtent ligt (chique betekent hier: duur). Bij zonsondergang zie je er vaak luxe auto’s over een smal weggetje rijden. Misschien zijn de zonsondergangen aan de westkust wel een van de mooiste landschappen van Ibiza. En Es Codolar ligt precies op het westen.
De andere toegang vind je aan de andere kant van het strand. En die ligt drie kilometer verderop. Deze route is wat lastiger dan de vorige, want je moet de weg nemen die het vliegveld met Sant Josep de Sa Talaia verbindt. Na ongeveer een kilometer zie je links een afslag met de aanduiding Cala Jondal. Het is dezelfde weg die je neemt naar Sa Caleta. In het begin heeft hij een paar flinke bochten, die uitkomen bij de enige supermarkt in de omgeving. Een paar meter daarvoor vind je een zandweg die naar het begin van het strand leidt.
Wat vind je op het strand van Es Codolar op Ibiza?
Ik geloof dat Es Codolar een van de eerste stranden was waar ik ben gaan zwemmen. De eerste indruk als je het strand oploopt is wat vreemd, want we zijn meer gewend aan zand. Het voelt alsof je over grote biljartballen loopt, maar zonder dat het pijn doet. Auto’s mogen vrijwel direct na de ingang van het strand niet verder. Het gebied is niet alleen beschermd vanwege zijn ecologische waarde. Het ligt ook recht tegenover de landingsbanen van het vliegveld. Als de wind meezit, is het heerlijk om de vliegtuigen te zien landen en opstijgen.
Aan deze kant ligt een strandtent. Klein en sfeervol, opgenomen in het landschap, en met weinig overlast, heel weinig. Bijzondere voorzieningen vind je hier ook niet. Er zijn geen ligbedden en geen parasols. De waterscooters houden zich op bij stranden verderop. Er is geen strandwacht, maar die is ook niet echt nodig. Er zijn geen boeien. Er is helemaal niets. Als je niets tenminste definieert als een ongerept paradijs langs de hele kust, met een laag dennenbos in je rug.
Het water is erg zout en prikt een beetje, bijna net zo erg als bij de zoutpannen. Als je gaat zwemmen, liggen de stenen nog een flink stuk door tot ze verdwijnen en plaatsmaken voor een zandbodem vol zeeleven van allerlei soorten. Sommige ochtenden heb ik vanuit een huis in de buurt gezien hoe de dolfijnen nog vrij rondzwommen midden in de brede baai die hier ontstaat. Het is een prachtig schouwspel, dat kan ik je verzekeren.
Het strand van Es Codolar is geen plek voor de doorsnee toerist. Het is een plek voor wie absolute rust en contact met de natuur zoekt. Een plek waar het enige vervelende is dat je over de stenen moet lopen. Maar als dat voor jou geen bezwaar is, is het strand van Es Codolar een paradijs. Een plek voor een paar bevoorrechten die tegen de rotsen leunen en wachten tot de zon ondergaat.
Voor meer informatie en foto’s kun je onze pagina over het strand van Es Codolar bekijken.