Solo Ibiza
Tijdens een van onze tochten langs de kust van Sant Josep zagen we Cala Molí op de kaart staan, een kleine baai waar de zee kleine ronde keien heeft aangespoeld. Het geluid van de golven die eroverheen rollen, klinkt als een bijzondere rammelaar. De toegang loopt via een onverharde weg, en de bewegwijzering is nogal verwarrend. Dit strand wordt namelijk weinig bezocht, en als je deze pagina’s vaker leest, weet je al dat de overheid zelden in een bord investeert als dat niet flink wat geld oplevert.
Hoe kom je bij deze baai van Ibiza.
Je kunt er via drie wegen komen. De weg die vanuit Sant Antoni langs Cala Tarida loopt: daar laat je de afslag naar Cala Tarida links liggen en rijd je door. Vanuit Sant Josep, misschien de snelste route, neem je de weg richting Cala Tarida. Zodra je de zee ziet, sla je linksaf. Vanuit Cala Vadella, handig als je de kust van zuid naar noord afrijdt. Al wordt de weg hier wat bochtiger.
Tot aan de kruising is er geen probleem. De bewegwijzering klopt. Maar dan begint de odyssee. De weg wordt een zandpad, en tussen de kuilen door, sommige behoorlijk diep (let op de onderkant van je auto), kom je bij een splitsing. Handgeschilderde houten bordjes wijzen de weg naar restaurants en andere bezienswaardigheden. Op een ervan, een heel klein bordje, staat Beach Molí als je goed kijkt. Rijd je de kruising voorbij, dan kun je iets verderop keren bij de ingang van een huis, waar de weg breder wordt.
Vanaf hier gaat het bergaf, tussen struiken en pijnbomen. De parkeerplaats is niet erg groot, maar dat hoeft ook niet, want er komen hier niet veel mensen.
Wat vind je in Cala Molí
Een van de rustigste baaien die we hebben bezocht. Het bord bij de ingang noemt Cala Molí zelfs een natuurstrand. Er staat wel een uitkijktoren, maar het bord meldt in grote letters dat er geen strandtoezicht is. Ook zijn waterscooters, kamperen, vissen en huisdieren verboden. Al geldt dat laatste eigenlijk voor alle stranden van Ibiza. Er ontbreekt alleen nog een bord dat kinderen verbiedt, want in Cala Molí hoor je alleen hen. En dat terwijl er een speeltuin is, maar door het gevaarlijke water, met plekken die heel diep zijn, is dit strand niet aan te raden voor de kleintjes. Daarnaast is het strand aangepast voor mensen met een beperking.
De kust van Cala Molí is aan de uiteinden ruig, al heeft de rechterkant een paar plekken om boten op het droge te trekken, waar mensen rustig zwemmen. De strandbar valt goed op en staat naast het huis van een bevoorrecht iemand, op een paar meter van het water.
Wat ons het meest opviel, is hoe sommige strandgangers hun plekje afbakenen. Met de kiezels die over het strand verspreid liggen, maken ze kringen waarin ze hun handdoek leggen. En wie durft er dan nog een paar stenen weg te schuiven om zijn eigen handdoek neer te leggen? Stelletjes liggen rustig te zonnen bij het ruisen van het water. De baai beschermt het strand perfect tegen de kracht van de zee, en de omgeving kan niet natuurlijker zijn.
Kortom, Cala Molí is een strand voor rust en ontspanning. Om niemand te storen en zelf niet gestoord te worden. Een echte oase van rust.