De Broll de Buscastell op Ibiza

Dit is zo’n geval waarin je de uitvinder van dat apparaat het liefst in de auto zou zetten om te zeggen: “Rij jij nu maar”. Geleid door dat vermaledijde kastje nemen we de weg tussen Sant Rafael en Sant Mateu. Een kleine afslag naar links, twee geitenpaadjes, en de Broll de Buscastell op driehonderd meter. Je hoeft alleen maar over privéterrein te gaan en wetten te overtreden die ik waarschijnlijk niet eens ken. In zijn achteruit terug over het geitenpad en verder door de heuvels.
Kortom: er gaat niets boven een goede kaart. Je bereikt de Broll de Buscastell vanuit Sant Rafael, in de richting van Santa Agnés. Of via de weg die Sant Mateu met Santa Agnés verbindt. In dat geval sla je bij het bordje van de Broll af naar het zuiden. Het is niet zo moeilijk te herkennen aan de vlaktes rond de weg.

Als de weg wat bochtiger en smaller begint te worden, is dat het teken dat je bij de Broll de Buscastell bent aangekomen. Maar wat is hier nu precies te zien? Een bron. Of meerdere. Of misschien wel honderden. We parkeren de auto precies waar de gps het aangeeft. Heb je er geen, dan is het makkelijk: het is de enige plek rechts van de weg waar je kunt parkeren als je vanuit Santa Agnés naar beneden komt.

Naast de stopplek langs de weg leidt een vervallen trap naar een soort put, die vanaf de weg zelf te zien is. Dit lijkt de oorsprong van de bron, al vinden we het water pas achter wat braamstruiken naar buiten komen. De vermeende put lijkt dienst te doen als waterreservoir en is het begin van een kanaal van onbekende herkomst dat het water door het dal voert.

Het uitzicht is spectaculair. Sommige velden zijn ingezaaid. Op andere groeit gewoon gras en zie je de sporen van de dieren uit de omgeving. We volgen de loop van de bron in de richting van Sant Rafael. Links en rechts ontstaan kleine watervallen, soms door de kanalen. Andere keren baant het water zich een nieuwe weg, waarlangs zeer vruchtbare grond ontstaat.

Iets verderop vinden we een merkwaardige brug. We hebben er geen informatie over gevonden, maar hij maakt het landschap nog bijzonderder. Boven een nieuw geruis van water staat een molen, bijna verborgen in een klein gebouw dat op een boerderij lijkt. De huizen hebben hier niet dat typische witte uiterlijk. In plaats daarvan zie je stenen muren die zich aan de kanalen aanpassen.

Het einde van het pad buigt af van de Broll de Buscastell, die zich tussen voren en rietvelden verwijdert. Misschien komen we op een andere dag terug met een paar broodjes, want deze plek is echt de moeite waard.